http://www.knabbel-babbel.com/blog/index.php Copyright 2012, Lex and Jolanda Lex and Jolanda en-US SPHPBLOG 0.5.1 http://www.knabbel-babbel.com/blog/index.php?entry=entry120513-173758
Maar Canada zal Canada niet zijn, zonder sneeuw. Dat kregen we van dinsdag op woensdag, als je dan 's morgens de gordijnen open doet en het is wit buiten, denk je eerst nog... ik ben nog niet helemaal wakker. Maar het was echt en dat in begin mei. Oh nee, we kijken er niet helemaal vanop, want in juni 2009 lag er nog sneeuw in de voortuin toen vrienden naar hier kwamen.





Afgelopen week, hoorde ik een vogel en toen ik goed keek, zag ik hem/haar tegen de boom aan hangen, grijzig met rode wangen. Paar uur later ben ik terug gegaan met de camera. Geen vogel te zien, wel heel goed zichtbaar was het gat. Gereed met de camera, begon ik te fluiten en... dit is het resultaat.






Zie je al die witte snippertjes op deze foto? Hij/zij ging het nestje schoonmaken, jammer dat ik net telaat was, toen alles nog in z'n bek zat.







En dit weekend was het ook prachtig weer, gister een garage sale gehad en vandaag de bomen gesnoeid in de achter tuin, de dode takken verwijderd.
Wat heb ik toch met bomen? Op school heb ik ook heel wat bomen getekend. Ik kan me zelfs nog herinneren, dat ik met textielverf een boom op een t-shirt had geverfd.
Tja en dan kom je deze tegen...




De andere dochegordijn had alleen strepen, deze doe ik steeds weer dicht, zodat je de boom ziet natuurlijk.

Zo meteen de bbq aansteken, steak erop en smullen maar, een goede afsluiting van een drukke dag. Want naast het snoeien heb ik ook het gras gemaaid en Lex heeft zijn motor gewassen en gepoetst, ook de mijne werd niet vergeten.

]]> http://www.knabbel-babbel.com/blog/index.php?entry=entry120513-173758 Lex and Jolanda Sun, 13 May 2012 23:37:58 GMT http://www.knabbel-babbel.com/blog/comments.php?y=12&m=05&entry=entry120513-173758 http://www.knabbel-babbel.com/blog/index.php?entry=entry120422-080743


Hier laad ik een "Floater" hij heeft enorme banden die lijken te "drijven" dus een floater. Met lucht stuwt deze machine de kleine kunstmestkorrels door de buizen en zo sproeit hij de korrels over het land. En het gaat hard! met wel 75 km/uur stuift(lettelijk) hij over het land.







Ook word er direct bij de boeren in een silo geladen en dan kunnen ze zelf indelen waneer ze gaan strooien, dit gebeurd met een onderlosser. Hiermee wordt de kunstmest in een bak met een wormwiel gestort en die brengt het weer omhoog naar de top van de silo.












Jolanda heeft een nieuwe baan als betonmixerchauffeur bij Inland in Lethbridge,





dan moet ze bouwplaatsen op en heeft ze geen zin om de hele dag met een paardestaart te lopen dus werd het tijd voor de kapper:







Tja dan doe ik maar sollidair mee:



En zo kunnen wij de zomer door...



EN het leukste is voor mij...:
Jolanda heeft mijn kapsel pas door na het zien van deze foto's...
HI HI]]> http://www.knabbel-babbel.com/blog/index.php?entry=entry120422-080743 Lex and Jolanda Sun, 22 Apr 2012 14:07:43 GMT http://www.knabbel-babbel.com/blog/comments.php?y=12&m=04&entry=entry120422-080743 http://www.knabbel-babbel.com/blog/index.php?entry=entry120413-104604 Tja eerst kijken WAT er ligt !!




In de herfst vallen de bladeren van de bomen, ja ook hier. Maar het heeft hier ook een paar keer flink gewaaid, zodat de dennenappels massaal ook naar beneden kwamen van de bomen die bij de buren staan en wat doe je dan, als het droog is...







Ook voor is alles opgeruimd.
Zelfs daarna het vuil tussen de tegels van het terras weggehaald. Goed voorbeeld doet goed volgen he Marian haha.
Maar goed ook dat we alles al netjes hadden, want een kleine week later viel er nog een pak sneeuw. Altijd verrassend hier.
Het gaat ineens erg hard met het hout!!




En wat doe je dan? FF belle... Heb een wagen volgeladen...



MET...??



SESAM OPEN U...



Er kan nog meer bij!!



Zo gaat ie goed.



Laatste beetje!!




Dit keer hadden we wel zeil op het grind gelegd, want er zit ook altijd veel zaagsel bij. En dan kan de puzzel gaan beginnen, want dat is het, het opruimen van die houtjes.



Eerste opslag, zeiltje erover en klaar.




Nog zoveel te doen. Viel niet tegen hoor, na drie dagen beginnen we al aan de andere kant van het huis met stapelen.








En als er 's avonds gekookt wordt en het ruikt zo lekker en ik mag niet in de keuken komen, dan... blijf ik op m'n plaatst met m'n rug naar de baasjes toe en m'n neus in het kleed, zodat ik niks ruik!!




Tot de volgende keer weer!!

]]> http://www.knabbel-babbel.com/blog/index.php?entry=entry120413-104604 Lex and Jolanda Fri, 13 Apr 2012 16:46:04 GMT http://www.knabbel-babbel.com/blog/comments.php?y=12&m=04&entry=entry120413-104604 http://www.knabbel-babbel.com/blog/index.php?entry=entry120325-134358
* SCHREEUW HET VAN DE DAKEN de eerste keus: niemand verstaat me hier, dus deze maar niet.

* YES !! de tweede keus: maar tegelijkertijd beweeg ik mijn arm en dat kunnen jullie toch niet zien, haha

* WE MOGEN BLIJVEN de derde keus: en dat klopt.

Toch kies ik voor JIPPIE !!! Want blij ben ik, als een klein kind, zelfs met kriebels in m'n buik, erg he.
Het heeft me wat zweet gekost en vooral tijd, maar dat is alweer even geleden, maar als ik eraan terug denk, pff, een hele klus was het.

Ik hoor jullie denken...waar heeft ze het over!!

DE UITLEG: Zoals vele weten, zijn we in november 2005 naar Canada gegaan, op een workpermit voor 1 jaar. Al snel hadden we besloten om een permanent resident aan te vragen en die kregen we. In 2007 was het eindelijk zover. De permanent resident krijg je voor 5 jaar. Omdat ons verteld was, dat een nieuwe aanvraag erg lang opzich kon laten wachten, heb ik de papieren zeer op tijd ingediend. EN...niet voor niets.




Over een paar weken reizen we weer af naar Calgary met alle orginele papieren om onze nieuwe PERMANENT RESIDENT CARD op te halen, JIPPIE !!]]> http://www.knabbel-babbel.com/blog/index.php?entry=entry120325-134358 Lex and Jolanda Sun, 25 Mar 2012 19:43:58 GMT http://www.knabbel-babbel.com/blog/comments.php?y=12&m=03&entry=entry120325-134358 http://www.knabbel-babbel.com/blog/index.php?entry=entry120318-181131
Voor ons was dit de eerste keer werken vanuit een camp. In het hoofdgebouw was de keuken, met daarnaast een eetkamer.







Op het buffet gedeelte stond altijd wel een dienblad met koekjes, allerlei soorten, daar wist ik wel raad mee haha. Helaas was de kwaliteit van het eten zeer onder de maat en hebben we de eerste weken wel 7 verschillende koks gehad. Wel was er vaak taart als dessert, dan nam ik dat mee naar m'n werk, je moet toch wat eten he, als het andere je niet smaakt of weer kip is.





Wij sliepen niet in het hoofdgebouw maar in de trailer er achter. In de entree had je een nis met de wastafel, daarnaast de douche en aan weers kanten de kamers voor twee personen. Er stond een buro, met aan iedere kant een bed, een dubbele kleding kast met daarop de tv, aan de muur de gelegenheid om je jas en coverals te hangen. Onder de bedden zaten laden. Dit alles was vrij nieuw en zag er netjes uit, geen foto's ervan.

Er was zelfs een trailer met fitness aparaten, maar dat is mij te gezond haha, dus daar heb ik geen gebruik van gemaakt.

Eerder had Lex al geschreven dat hij hielp met ijsroads te maken. Zo moesten de lease plaatsen, waar de rig komt te staan, bewaterd worden. Daar werden overdag ook andere trucks voor in gezet. Deze kreeg de bijnaam de "Niagra Falls".







De chauffeur viel tijdens het laden van water gewoon in slaap en tja dan komt het water van boven er weer uit en dan krijg je dit als resultaat. Het leverd leuke foto's op, maar de waterplaats werd hierdoor spek glad, levensgevaarlijk. Ik moest zelfs een keer op mijn knieen gaan zitten om de slang aan te koppelen, omdat ik niet kon blijven staan. Ik was al een keer gevallen en droeg daarom icers onder m'n laarzen, alleen deze waren geschikt voor op sneeuw te lopen, op ijs lopen heb je echte spikes nodig.

We hoorde dat de rig steeds na 3 weken of iets meer, dicht ging voor 4 dagen. Dit was alleen voor de Treo rigs, want deze hadden maar 2 crews, een dag en een nacht. Dat vonden wij zomaar,helemaal niet erg. De dag zou stoppen om 00 uur, dus na het slapen zou ik maar 5 uurtjes hoeven te werken en kon daarna weer naar bed. Lex had een leuk idee, ik was toch altijd eerder wakker, kwam hij mij ophalen zodat ik de omgeving ook eens bij daglicht kon zien.







Even naar het einde van de Beaverdam, omdraaien en de weg besproeien. 7 km en wat duurde dat lang, want het is berg en dal, terug duurde nog langer, want tijdens het sproeien rij je stationair, anders wordt de waterspray te groot en het water moet op de weg en niet ernaast.

We besloten om onze vrije dagen in Lac la Biche door te brengen, de motels zijn daar goedkoper dan in Fort McMurray. De kamer was met een keukentje, zodat ik zelf kon koken.

Zondag Januari de 29ste kwamen we rond 2 uur in de middag terug op het camp. De supervisor had toen een fijne mededeling, vanavond om 7 uur beginnen we weer. Lex ging mee, om weer een gat in het ijs te maken en daarna bracht ik hem weer terug. Steeds als ik water moest halen bij de Fox Lake, liep ik snel naar de achterkant van de truck om daar richting het bos te turen. Zoekende naar ogen van de wilde dieren, je weet maar nooit en je bent daar toch helemaal alleen. Ook keek ik steeds naar afdrukken in de sneeuw, zowel langs de route die ik reed als op de waterplaats. Ja, er waren sporen... zijn er meer bij gekomen?...zijn er andere sporen?...Ik weet niet wat er vlak bij de waterhole heeft plaats gevonden, geen bloed te zien gelukkig. Aan Lex gevraagd of hij er overdag foto's van wilde nemen.







Roadconstruction was niet alleen nieuwe wegen maken, maar ook bijhouden. De winter was heel zacht dit jaar, echt ongewoon warm. Zelfs een hele week overdag temperaturen boven nul gehad, wat niet goed voor de wegen was en ook 'snachts was het toen net -2 tot -4. Eigenlijk zaten we te springen om koud weer, want als de wegen niet meer sterk genoeg zijn, moet het werk stoppen.











In dit gebied waren 3 rigs aan het werk. De afstanden tussen elkaar werden groter. Deze rig stond aan de andere kant van de Fox lake, waar wij water moesten laden. Zelf hebben wij op een lease gestaan, gewerkt bedoel ik dan, zo'n 10 km van het camp af, water halen was ook 10 km heen en 10 terug over een slechte weg. Een frontlader vertelde me dat hij er 1 uur over had gedaan om terug te rijden naar het camp. Door de slechte weg kon je maar 30 km per uur rijden.





Ook al viel het werken erg veel mee, met name het weer. Ik heb ook temperaturen gehad van -35 in de nacht, maar niet een keer m'n wintercoveral aan gehad, wel thermokleding extra aan gehad. Keken wij toch weer uit naar de vrije dagen. Daar kwam ineens verandering in... Suncor die dit project heeft opgezet, wilde kosten gaan besparen en dat hield in dat wij konden gaan, 4 dagen voordat de vrije dagen zouden beginnen. Lex kwam het mij vertellen rond noon, wordt maar wakker, we vertrekken morgen, anders kun je vannacht niet slapen. Om 4 uur vertelde de supervisor dat we de volgende morgen na 10 uur te horen zouden krijgen of we definitief weg moesten. Hallo... ik ben vanaf 12 uur op, moet ik dan straks ook weer gaan werken dan?? Nee, dat hoefde niet, een vrije avond kreeg ik. En de volgende morgen was er toch nog besloten om ons te laten vertrekken. Die avond een motel genomen halverwege de hele rit. Februari de 19de waren we thuis.

Maandag de 20ste was een Familiedag in Canada, gezellig gaan uiteten met Leo en Karin, een nieuw Japans sushi restaurant uitgeprobeerd. Deze hebben een Japanse formule: Je betaald per persoon, je besteld alles in een keer. Wat je niet op eet, moet je betalen en mag dan mee naar huis. Wil je meer bestellen, betaal je de losse verkoopsprijs. Best slim, of wij nog eens terug mogen komen weten we niet, dat wij voor MEER dan de kostprijs hebben gegeten is zeker haha.

Krijgen we 's middags telefoon... ze komen een waterwagen te kort !!!??? Of wij zondag de 26ste weer naar daar willen komen. Dat is dus na de vrije dagen van de rigcrew. Dat hebben we gedaan. We hadden bewust Buddy nog niet opgehaald en nu was dat maar goed ook. Het is natuurlijk niks, om je hond voor een week naar huis te
halen en dan weer weg te moeten brengen, zowel voor de baas niet, spreek ik alleen over mezelf, en voor Buddy is dat ook niks. Wel heb ik iedere week even gebeld hoor, om te horen hoe het met hem ging.

Hier stond dus het antwoord, een verplichte brake voor ons! Terug aan het werk, voor hoelang?






De linkse trailer was onze derde slaapplaats


Eenmaal terug op het camp, kregen we een andere slaapplaats en wel in het tegenovergelegen camp. Deze had alleen slaapkamers in het hoofdgebouw. Onze kamer was naast een ingangsdeur, naast de eetruimte met open keuken. We zorgde er nu voor dat de kamer donker was, maar de geluiden waren anders dan in de vorige kamer. Wat was beter? Eigenlijk geen van beide, ik heb het nu over het overdag slapen. De vorige slaapkamer grensde aan een ruimte waar de boiler de watertank en waterpomp stond, steeds als iemand de kraan had gebruikt, ging de pomp weer aan.

Het water moest ook aangevuld worden, werd overdag gedaan...achteruit rijdende truck met een pieper geluid en het lossen van water. Mensen die hard praten buiten. Maar in het andere camp sprak de kok erg luid, de deur van de eetkamer was dan wel dicht, maar de deur van de keuken niet. Degene die de slaapkamers en badkamers schoon hield had zijn kamer aan de ander gang, maar grensde ook aan die van ons. Om 3 uur in de middag zette hij zijn tv aan, geluid iets te hard zeg maar. Daar heb ik wat van gezegd... vraagt ie de volgende dag, was het nu beter? Ja hoor, nu hoorde ik je al om 2 uur !!!

Mijn maat was vol toen hij de opdracht had gekregen van de kok (zijn baas) om om 1 uur plakband te vervangen in zijn gang. Zou dat herrie maken denk je? Onze supervisor wilde er niets aan doen, ik moest het maar regelen met de kok. Die was niet voor reden vatbaar, had niets te maken met onze werkuren en dus slaaptijden. WAT !!! Waar is dan een camp voor ???
Resultaat, verhuizen en wel naar de andere kant weer, maar dan zelfs in een andere trailer, deze zijn voor de mensen die 24 uur dienst hebben en alle dagen werken.

Maar 1 bed in de kamer, lang buro met leren burostoel. En oh wat heb ik daar de laatste dagen heerlijk geslapen en eindelijk ook eens langer dan 5 a 6 uurtjes.



Als het boorwerk klaar is en de rig weg is, houdt je dit over!!


Het begint met een kelder die in de grond geplaatst wordt. Dat is de grijs ijzeren buis van 1.5m doorsnede. Dan wordt in deze omgeving een buis in de grond geplaatst die van boven af tot aan de vaste grond gaat, we bewegen ons hier op "muskeg" (moerasgrond) en die is op sommige plaatsen wel 25m diep, vandaar ook dat ze hier alleen in de winter kunnen boren als er minimaal 1m vries in de grond zit. Er zijn verhalen bekend van verdronken buldozerchauffeurs(die wegen tig ton) die van de weg raakten... Daarna maken ze een boorgat tot ongeveer 150m diep hier gebruiken ze de rechterboorkop voor.





Daarna gaat de "casing" de grond in dit is een buis die vastgecement wordt aan de wand van het boorgat en blijft dus open. Met een plug die door water tot onder in de buis gedrukt wordt, (daar hebben ze ons dan voor nodig) drukken ze de cement langs de buitenwand van de casing weer omhoog en komt de casing vast te zitten na het drogen van de cement. Daarna gaan ze verder boren met de kleine boorkop (uiteraard, want hij moet door de casing heen passen.) waar je op deze foto de kunstmatige diamanten ziet zitten in de boorkop.





Wat er verder gebeurd heb ik de vorige keer al uitgelegd, maar nu kon ik de boorkoppen mooi op de foto zetten. Ze kosten $20,000 per stuk...












Uiteindelijk wordt de lease zelfs weer heuvelachtig gemaakt en de inrit onherkenbaar.


Na onze terugkomst ging de dagploeg van de rig, de nacht in en andersom. Mede door het weer en daar de project leiders volgend jaar daar weer willen gaan boren, werd het gehele project Maart de 5de gestopt, dus werkten we nog 9 dagen.

In dit gebied kwamen sneeuwscooters in de weekenden het gebied onveilig maken haha. Daar waren speciale trails voor, soms kruiste ze onze wegen. Hier zie je er een.




Dit was voor ons een nieuwe ervaring, al zullen we niet meer voor dezelfde firma, die ons inhuurde willen werken. Hun filosofy komt niet overeen met die van ons.
]]> http://www.knabbel-babbel.com/blog/index.php?entry=entry120318-181131 Lex and Jolanda Mon, 19 Mar 2012 00:11:31 GMT http://www.knabbel-babbel.com/blog/comments.php?y=12&m=03&entry=entry120318-181131 http://www.knabbel-babbel.com/blog/index.php?entry=entry120126-190647
De groene stip is waar we werken.







Het grotere deel links bovenin is waar de meeste actie is. Nu nog zijn de boortorens redelijk bij elkaar. Wij zijn met "onze Rig" (Treo-5) op de lease met het nummer 2-1.





Het is eigenlijk een natuurpark en daarom ook zeer zwaar aan regels gebonden.

De wegen zijn ijswegen, dat wil zeggen eigenlijk zijn er geen wegen want het is een moeras, maar met gesprayed water wat bevroren is geworden kun je dus wegen maken, en zo dus ijswegen.





Zoals gezegd wij bevooraden de Treo-5 en het laden gebeurd op de meren hier in de omtrek.








Dit was Sundog Lake trouwens.


En dan weer door de bossen heen om terug te gaan naar de rig.





Niet alleen door de bossen, maar ook de grotere delen die bevroren zijn moeten overgestoken worden.
Hier ga je een meter of 5 naar beneden om over een rivier of verzonken stuk moeras te rijden.







Na een aantal dagen zijn we naar een andere lokatie gemoeten om water te laden. Dichter bij de rig en verder het meer op. En JA af en toe hoor je het echt kraken.






Hier staan we op het Fox Lake.

Ook heb ik er voor gezorgd dat ik meer werk heb dan alleen maar voor onze rig te zorgen. We zijn namelijk verplicht om 12 uur in de auto te blijven. Dat ging hem voor mij niet echt worden en heb ik ervoor gezorgd dat ik de boiler van de plaats waar het boorsel wordt schoongemaakt ook mag bijhouden. Die is vlak bij het kamp dus meestal ga ik Jolanda dan halen die de nacht voor haar rekening neemt en gaan we samen de boilertank vullen van het Central Camp.






Onze rig komt natuurlijk op de eerste plaats want daar zijn we voor aangenomen. Omdat het een onderzoeks-rig is, is deze boortoren kleiner dan we gewend zijn en werkt ook iets anders.
Maar ook hier moet er gecement worden om ervoor te zorgen dat het boorgat stabiel blijft. Als we het diepste punt gehaald hebben wordt het hele gat weer gevuld met cement en afgesloten. In de toekomst maken ze met een grotere boortoren weer een nieuw gat om de olie die in het zand zit hier (op 500m) met stoom uit de grond te krijgen.




De vierkante tank (bovenop de trailer) is de watertank die wij op peil en temperatuur moeten houden.(ong 18 kuub)





Hier staan we aan de stoom aangesloten om ons water in onze tank op temperatuur te krijgen voordat de cementjob begint. Het water mag niet te warm worden (boven de 25C) anders zal het cement te vroeg hard worden. Onder de 15C zal de cement niet hard worden. Dus dat luistert best nauw. Ook deze tank die ong 12m3 bevat moeten wij op peil houden. De stoom word gebruikt om alles te verwarmen of als nodig te ontdooien.





De cementjob: wij geven water aan de mengwagen die het weer in het gat pompt met cement van de bulkwagen. De extra tankwagen is een andere waterwagen voor noodgevallen als we tekort zouden komen. Deze staat alleen maar standby.

Toch vond ik dat ik nog niet genoeg te doen had dus heb ik gevraagd of ik mee mocht helpen met het construeren van de wegen en de leases.

Op de hummus komt eerst twee lagen "gedumpt" water. Omdat onze auto een zij uitlaat heeft van het water is dit een zeer gewillig voertuig voor het dumpen van het water. De uitlaat zit ook laag bij de grond zodat de humus niet te veel verstoord wordt en zacht wordt.








En dit is dan de eerste laag.


Later ben ik ook aan het einde van de Beaverdam gaan sprayen. Eerst gaten repareren met water waar de grond te zacht is. Overnacht wordt de grond dan hard door bevriezen en de 2e keer vullen we het gat met water en sneeuw.





's-Ochtends vroeg ga ik hier naar het einde van de Beaverdam.




Mooi he die Halo.

En de laatste rit ook nog even in het donker.




Tot de volgende keer.]]> http://www.knabbel-babbel.com/blog/index.php?entry=entry120126-190647 Lex and Jolanda Fri, 27 Jan 2012 02:06:47 GMT http://www.knabbel-babbel.com/blog/comments.php?y=12&m=01&entry=entry120126-190647 http://www.knabbel-babbel.com/blog/index.php?entry=entry111228-183157



Als je door het raam kijkt, zie je dat er echt geen sneeuw ligt.




Dit is onze Kerstboom, uh ballenboom of takkeballen, verzin zelf maar een passend woord hierbij.




Een sneeuwpopje houdt een bordje vast...let it snow...!!

We hebben wel heerlijk genoten van onze houtkachel.




THEE ??

Wij hebben verschillende doosjes en zakjes met thee in de kast staan. Ook vergeten zakjes en dan kijk je toch wel even raar op.




Moet dit thee worden??




Verbaasd keek ik er naar.




Grappig he.




Je ziet al een beetje wat het helemaal gaat worden.




Een bloem, nog even langer laten staat en het smaakte best.

]]> http://www.knabbel-babbel.com/blog/index.php?entry=entry111228-183157 Lex and Jolanda Thu, 29 Dec 2011 01:31:57 GMT http://www.knabbel-babbel.com/blog/comments.php?y=11&m=12&entry=entry111228-183157 http://www.knabbel-babbel.com/blog/index.php?entry=entry111228-084351

Dit logo had ik nagetekend(zonder de clubnamen) achterop mijn spijkerhesje, omdat het logo steun betekende voor de enige (toen) 2cv club in DDR was en omdat ik het de mooiste karikaturistiesche afbeelding van een 2CV vind.


Voordat ik in het bezit was van enig bewijs om toegelaten te worden tot het gilde van gemotoriseerde weggebruikers, bezat ik reeds een 2CV4 (Eend) die ik aan het verbouwen was op een oprit van de buren.

Op een minder gepaste wijze dan is(was) toegestaan. Maar goed, je bent jong en...
Het resultaat was dit:



Dit is de enige foto die ik zelf bezit van de ombouw, die na 3 maanden ermee gereden te hebben door de politie tijdens een grote controle in Arnhem werd achtergelaten... (Laat maar, is ander verhaal...)

Via de onderdelen die ik overhield kwam ik in aanraking met de Eendenclub aldaar en ben in het Citrofiel wereldje begonnen als:

Hill Billie



Deze sticker is uiterst zeldzaam; We hadden witte en gele, maar de gele zijn in zeer beperkte oplage gemaakt!

Voordat ik in het bezit kwam van het beruchte roze formulier, kwam mijn eerste ervaring met groepen 2cv's hier:




Dit had direct verstrekkende gevolgen, al had ik dat in mijn enthousiasme en jonge jaren(zeg maar gerust: naieviteit) niet door.

"De Billies" was een club van lang leve de lol en werd gepresideerd, nou ja voorgezeten, of eigenlijk was het OPPERHOOFD één zeer charismaties man met "lichte" Hippie invloeden, ofwel: DEN WILLEM aka WILLEMBUILT (ipv Peterbuilt)

Deze club van, tja, voor mij tijdloze(voor ik zover van tijdloos kon spreken op die leeftijd... 17) helden, werd (bijna) mijn 2e huis en waren vollop bezig met het organiseren van een meeting, bijeenkomst, rally die stond te gebeuren in Drimmelen, als één van de voorbereidingen voor de wereldmeeting in Duitsland die later in het jaar zou plaatsvinden.



Het jaar daarop vondt een 2e meeting plaats op dezelfde plek:



Een 3e werd op het laatste moment afgelast, (letterlijk enkele dagen) waarom weet ik niet meer.



Ondertussen had ik begrepen dat ik ook zonder ons opperhoofd mij kon begeven in het Eendenwereldje en ben mijn eigen weg gegaan.

Met diverse clubs, en bestuurlijke functies, Jolanda beter willen leren kennen, omdat zij ook 2CV reed(maar niet in clubverband) en eigen bedrijf begonnen en geeindigd, zijn Willem en ik elkaar uit het oog verloren.

En nu de titel van dit verhaal:

19 december jongstleden is een neef van Jolanda getrouwd met zijn nu eega.
Nu blijkt de vrouw van de neef een dochter te zijn van een zus van Willem en eindig ik als (ok aangetrouwd, maar toch!) familie van ons toen Opperhoofd!

]]> http://www.knabbel-babbel.com/blog/index.php?entry=entry111228-084351 Lex and Jolanda Wed, 28 Dec 2011 15:43:51 GMT http://www.knabbel-babbel.com/blog/comments.php?y=11&m=12&entry=entry111228-084351 http://www.knabbel-babbel.com/blog/index.php?entry=entry111218-165053 Toen ik met Buddy naar het postkantoor liep, kwam Lex ineens hollend achter ons aan. Gezellig een wandelingetje met ons drieen en dat kwam mooi uit, kon Lex het pakket uit Tilburg mooi dragen op de terugweg haha. Van Nel was er een dikke envelope, met diverse felicitaties en een Duits kaartenspel.
Bedankt namens ons!!!


Iedereen kent de gezegde wel: Als de kat van huis is, dansen de muizen op tafel.

Bij ons op tafel danst er nu iets anders...???




Heel toepasselijk toch, als je onze achternaam weet, begrijp je wel wat we bedoelen.

Klik op de "link" hieronder, en veel kijk plezier!!


dansen op de tafel


]]> http://www.knabbel-babbel.com/blog/index.php?entry=entry111218-165053 Lex and Jolanda Sun, 18 Dec 2011 23:50:53 GMT http://www.knabbel-babbel.com/blog/comments.php?y=11&m=12&entry=entry111218-165053 http://www.knabbel-babbel.com/blog/index.php?entry=entry111218-090640
]]> http://www.knabbel-babbel.com/blog/index.php?entry=entry111218-090640 Lex and Jolanda Sun, 18 Dec 2011 16:06:40 GMT http://www.knabbel-babbel.com/blog/comments.php?y=11&m=12&entry=entry111218-090640