Eerst even een overzicht van wat we gereden hebben. De speldjes zijn moeilijk te zien, maar het geeft goed weer wat onze doelen waren tijdens de vacantie.





Ja, we zijn weer on the road, eigenlijk zijn we er niet vanaf geweest!! Na een kort thuis zijn, alleen kleding gewisseld te hebben, en de achterbanden van de motoren natuurlijk. Zijn we naar de rally van HD, in Calgary gegaan. Dit keer ging ik niet op de motor, daar Buddy vast niet overal binnen mag en kan hij mooi in de auto blijven. Lex ging natuurlijk wel op zijn motor. Op donderdag zou het pas echt van start gaan, maar daar wij ons als vrijwilliger hadden opgegeven, werden wij verzocht om op woensdag te verschijnen, voor allerlei uitleg.

Een Brabants kwartiertje erbij tellen, was er niets bij, lees gerust een Canadees uurtje. Na alle uitleg, kregen we een warm buffet aangeboden, alvast een dank je wel, zeg maar. Lex en ik waren samen ingedeeld om achter de informatie stand van de Bow Valley Chapter te zitten. Wij zijn lid van dit chapter, maar om nou te zeggen dat wij echt info kunnen geven. Later bleek wel dat, alleen een " welcome and have a nice stay " al voldoende was, de meeste mensen die komen zijn al lid van een andere chapter bij hen uit de buurt en de papieren voor het spel wat gereden kon worden sprak voor zich.

Het weer zat niet echt mee, het proefrijden op nieuwe bikes werd daardoor ook afgelast. Dit was een van de vele dingen die georganiseerd werden.

Vele dingen komen terug net als bij de ralley in Red Deer vorig jaar. Alleen dit keer waren de evenementen echt verspreid over Calgary, wat door het weer niet echt prettig was. Donderdag avond was de openingscerimonie in " de cowboys ", wat erg vreemd was, dat we daar geen non-alcohol drinken konden kopen, zelfs geen frisdrank of water!! De muziek maakte het een beetje goed, de pianist maakte er een hele show van, speelde zelfs met zijn voeten.









Je hebt twee Harley Davidson dealers in Calgary, bij de een kregen we een lunch aangeboden en de volgende dag, bij de ander een ontbijt.

De show and shine werd echt in downtown gehouden, wij zijn daar niet heen gegaan, want parkeren is daar een crime. Op zaterdag werd er een parade gehouden, de start was bij het Olympisch park en eindigde bij het Militaire museum waar ook de grote groepsfoto genomen werd.
De meesten brengen de vlaggen mee van hun chapter, dus dat is een bonte gebeurtenis, nou ja bont... de kleuren van HOG HD zijn donkerbruin met het logo van zwart met geel en wit. Op hetzelfde terrein werden de spelletjes gehouden en wij moesten natuurlijk proberen onze titel te behouden. Nou dat is niet echt gelukt, zeg maar gerust helemaal niet.




Ook buddy keek toe,








Totdat hij zelf mee mocht doen natuurlijk,


Een hoedje op een pilon werpen terwijl het waait, valt vies tegen. Het zo langzaam mogelijk een metertje of 20 afleggen zonder buiten je baan te gaan, viel ook weer tegen. Met het verkleedspel behaalde we ook geen prijs, maar gingen wel door naar de tweede ronde. Eerst moest je ovenwanten aandoen en een boodschappentas meenemen naar de volgende stop. Daar lag een duster, die je aan moest doen, dan kwam er een riem, een zonnehoed en tenslotte lag er aan het eind een paraplu klaar, die je moest openen. Als je dat gedaan had, jezelf van alles ontzien, alle voorwerpen in de tas stoppen en terug lopen naar de start, dit alles natuurlijk in een snel tempo.









En de stoelendans, maar dan op strobalen, waren andere me ook te snel af. Gelachen hebben we wel hoor!!







Met een groepje gingen we nog koffie drinken voordat we naar de Ranchman zouden gaan voor het diner. Een hele grote tent met vele tafels en stoelen erin, verschillende verkooppunten van drank en drie lange tafels aan de zijkant waarop het eten komt. Om ons heen horen we al gemopper, dit wordt lang in de rij staan en het duurde veel te lang voordat het eten kwam.
Slechte zaak en dat als afsluiting van de ralley!
Het eten zelf is gelukkig wel goed. Later op de avond komen ze nog rond met consumptiebonnen, beetje te laat, want vele mensen zijn al weg, of slimme timing.

Buiten de tent werd nog een demonstratie rodeo rijden gegeven. Was erg leuk om te zien. Morgen de motor van Lex nog te koop zetten bij een HD dealer, kijken of we respons krijgen.

Nauwelijks reacties, wel wordt aangeboden om de motor in Okotoks weg te zetten. Bij deze vrienden is meer aanloop en wie weet lukt het dan wel.

Zo, dit weekend zit erop, op naar het volgend feestje...

De reis met de auto verloopt spoedig en we laten Cocki en Cees weten dat we rond 20.15 aan zullen komen. Ze zullen wachten met het eten. Altijd weer een fijn weerzien van die twee en hun keetje. Nou, laten we dat maar niet meer zeggen, want door de verbouwing is het een flink huis geworden!!







We wisten dat jullie hard hadden gewerkt, petje af hoor, ziet er erg goed uit. Snel nog even een rondleiding voor we aan tafel schuiven. Alle deuren maken ze open, behalve van onze logeerkamer? Als we deze dan zelf openen, zien we waarom... er staat een kado op het bed in het knusse kamertje ?!?

Een heuze motor van hout, mag wel zeggen, " een hele mooie" met een standaard die ook werkt, wielen die draaien, ook het stuur. Ja, zulke zie je niet veel. Nogmaals BEDANKT !!!





Deze week bestaat voornamelijk uit, nog even echt vacantie houden en dan bedoel ik, niets moet. (we moesten motorrijden iedere dag, anders zal je niet ver komen of zoveel zien, als wij in die 47 dagen hebben gezien).
Wetende dat er altijd wel wat te doen is zullen we ons niet vervelen. Cocki en ik gaan met andere vriendinnen naar Prince Albert om wat te shoppen en te lunchen, altijd gezellig. De andere middag gaan we naar een restaurant, maar dan vlak in de buurt, om daar een kopje thee te drinken, noem het een theekransje van vrouwen die in het park wonen.
Ik ben een beetje doof aan een kant, nou dat vond ik dit keer niet zo erg hoor.

De nodige boodschappen in huis halen voor het feestje van zaterdag, moest ook nog gebeuren en de boys wilden spullen kopen die nodig waren om de boot onderhanden te nemen in Prince Albert.

Ik maak een koude macaroni schotel en daar gaat vanalles in, ook kaas en gelukkig kunnen we nederlandse kaas kopen. Want de kaas van hier smaakt echt nergens naar.





Zo zijn Lex en Cees begonnen aan de boot. De stoelen voorzien van nieuw hout en Lex heeft ervoor gezorgd dat je weer door de ruit kan kijken en ... da's een mooie kleur rood van de boot. Poetsen is aan Lex wel toevertrouwd, kijk maar naar de HD, die ziet er als nieuw uit en hij krijgt daar vaak complimentjes over.

Vrijdagmiddag ga ik met Cocki en de overbuurvrouw Darlene het eiland verkennen, wat in het meer ligt. Rubber laarzen aan, want de afgelopen dagen heeft het zo nu en dan geregend. Camera mee en op pad. We zijn echt het eiland rond geweest en 2,5 uur gelopen, veel foto's gemaakt van allerlei groen.











Ook hier komen helaas mensen, die geen eerbied hebben voor de natuur, zo zien we omgehakte bomen om van het hout een vuurtje te stoken, met alle gevolgen van dien. Picknicken is heel leuk, maar neem je afval dan wel weer mee. Op een gegeven moment hoor ik een tak breken, ik kijk achterom of Cocki of Darlene dat misschien deden. Mee dat ik mijn hoofd draai, zie ik in m'n ooghoeken, zeker twee herten wegspringen.
We blijven verder tijdens de wandeling zo stil mogelijk en ik probeer de herten weer te spotten. De herten zien we niet meer, maar wel de verse hoefafdrukken, die we blijven volgen. Ook zien we zwarte poep met rode kleine zaadjes erin!!?







Bijna weer terug aan het begin van het eiland, horen we iemand fluiten, ja he joh, wij zijn zo stil mogelijk. Deze meneer weet ons echter te vertellen dat er een beer is, want hij heeft verse poep gezien,... "zwart met rode zaadjes?" vraag ik. "JA" is zijn antwoord. Ben eigenlijk toch wel blij dat we weer bijna rond zijn.







Tja je weet het hier nooit, in dit prachtige land en z'n vele verschillende dieren.




Zaterdag stond in het teken van de 40ste trouwdag van Cocki en Cees, tenminste dat werd vanaf 5 pm gevierd met een aangeklede bbq. Al een paar dagen hielden we goed de weersverwachtingen in de gaten. 's Ochtends is er nog een bui gevallen en daarna bleef het droog en kwam zelfs de zon nog.

De tuin hebben we nog voorzien van hier en daar een vrolijke slinger en trossen witte balonnen met 1 rode ballon erbij die we in de bomen hebben gehangen. 40 jaren staat voor robijn, dus een rode ballon stond er erg leuk bij.





Voor deze gelegeheid, mochten Cocki en Cees uit specialen glazen drinken, die ze te leen kregen van de buurvrouw. Zeer mooie glazen op een voet die versierd waren met bloemen van glitter. Erg lief van haar, het waren glazen die ze zelf kado had gekregen toen ze 25 jr getrouwd was.





Het was reuze gezellig, een vriend maakte ook nog een film, hij intervieuwde de gasten, zodat ze een leuk aandenken hebben over deze dag. Het eten was lekker en later op de avond werd de fireplace nog aangestoken en iemand gooide daar iets in, zodat het vuur prachtig blauw/paars kleurde.

He he de volgende dag liet het weer het toe om een korte broek te dragen. We zijn nog fijn gaan varen, dat was voor ons wel erg lang geleden. 's Avonds kwamen de overburen meehelpen met de restje op te eten van gister. Ja, je hebt altijd teveel. Zelfs de volgende dag namen wij nog macaroni schotel mee, voor onderweg naar huis. Onze vacantie zit er op en we nemen weer afscheid van Cocki en Cees, maar altijd met een " tot volgend jaar weer " en dat is een fijne gedachte.

Eenmaal op weg, kom ik erachter dat m'n nieuwe jas nog bij Cocki en Cees aan de kapstok hangt. We zijn Saskatoon al voorbij, dus even terug rijden is geen optie. De jas kunnen we ook een keer ophalen in Saskatoon als we weer werken, kan even duren, maar vrienden van Cocki en Cees wonen daar en bewaren het zolang. Komt allemaal wel goed.