Na enkele maanden genoten te hebben van wat minder werk zijn we naar het noorden gestuurd om in een camp een boortoren van water te voorzien. Voor Claresholm Rentals zijn we net ten zuiden van Fort McMurray op het Meadow Creek Project beland waar drie boortorens aan het onderzoeken zijn waar de olie zit precies en hoe diep, om vanuit die gegevens een plan te starten om de olie uit de grond te krijgen.

De groene stip is waar we werken.







Het grotere deel links bovenin is waar de meeste actie is. Nu nog zijn de boortorens redelijk bij elkaar. Wij zijn met "onze Rig" (Treo-5) op de lease met het nummer 2-1.





Het is eigenlijk een natuurpark en daarom ook zeer zwaar aan regels gebonden.

De wegen zijn ijswegen, dat wil zeggen eigenlijk zijn er geen wegen want het is een moeras, maar met gesprayed water wat bevroren is geworden kun je dus wegen maken, en zo dus ijswegen.





Zoals gezegd wij bevooraden de Treo-5 en het laden gebeurd op de meren hier in de omtrek.








Dit was Sundog Lake trouwens.


En dan weer door de bossen heen om terug te gaan naar de rig.





Niet alleen door de bossen, maar ook de grotere delen die bevroren zijn moeten overgestoken worden.
Hier ga je een meter of 5 naar beneden om over een rivier of verzonken stuk moeras te rijden.







Na een aantal dagen zijn we naar een andere lokatie gemoeten om water te laden. Dichter bij de rig en verder het meer op. En JA af en toe hoor je het echt kraken.






Hier staan we op het Fox Lake.

Ook heb ik er voor gezorgd dat ik meer werk heb dan alleen maar voor onze rig te zorgen. We zijn namelijk verplicht om 12 uur in de auto te blijven. Dat ging hem voor mij niet echt worden en heb ik ervoor gezorgd dat ik de boiler van de plaats waar het boorsel wordt schoongemaakt ook mag bijhouden. Die is vlak bij het kamp dus meestal ga ik Jolanda dan halen die de nacht voor haar rekening neemt en gaan we samen de boilertank vullen van het Central Camp.






Onze rig komt natuurlijk op de eerste plaats want daar zijn we voor aangenomen. Omdat het een onderzoeks-rig is, is deze boortoren kleiner dan we gewend zijn en werkt ook iets anders.
Maar ook hier moet er gecement worden om ervoor te zorgen dat het boorgat stabiel blijft. Als we het diepste punt gehaald hebben wordt het hele gat weer gevuld met cement en afgesloten. In de toekomst maken ze met een grotere boortoren weer een nieuw gat om de olie die in het zand zit hier (op 500m) met stoom uit de grond te krijgen.




De vierkante tank (bovenop de trailer) is de watertank die wij op peil en temperatuur moeten houden.(ong 18 kuub)





Hier staan we aan de stoom aangesloten om ons water in onze tank op temperatuur te krijgen voordat de cementjob begint. Het water mag niet te warm worden (boven de 25C) anders zal het cement te vroeg hard worden. Onder de 15C zal de cement niet hard worden. Dus dat luistert best nauw. Ook deze tank die ong 12m3 bevat moeten wij op peil houden. De stoom word gebruikt om alles te verwarmen of als nodig te ontdooien.





De cementjob: wij geven water aan de mengwagen die het weer in het gat pompt met cement van de bulkwagen. De extra tankwagen is een andere waterwagen voor noodgevallen als we tekort zouden komen. Deze staat alleen maar standby.

Toch vond ik dat ik nog niet genoeg te doen had dus heb ik gevraagd of ik mee mocht helpen met het construeren van de wegen en de leases.

Op de hummus komt eerst twee lagen "gedumpt" water. Omdat onze auto een zij uitlaat heeft van het water is dit een zeer gewillig voertuig voor het dumpen van het water. De uitlaat zit ook laag bij de grond zodat de humus niet te veel verstoord wordt en zacht wordt.








En dit is dan de eerste laag.


Later ben ik ook aan het einde van de Beaverdam gaan sprayen. Eerst gaten repareren met water waar de grond te zacht is. Overnacht wordt de grond dan hard door bevriezen en de 2e keer vullen we het gat met water en sneeuw.





's-Ochtends vroeg ga ik hier naar het einde van de Beaverdam.




Mooi he die Halo.

En de laatste rit ook nog even in het donker.




Tot de volgende keer.

De titel van dit blogje is niet gelogen... zijn we dit jaar toch nog thuis met Kerstmis, ligt er GEEN sneeuw !!! Het heeft deze maand wel een paar keer gesneeuwd, maar is ook weer verdwenen. De temperatuur is hier ruim boven nul, 7 a 8 overdag en dan soms 's nachts +1 of net eronder. Wij noemen dat t-shirt weer, haha.




Als je door het raam kijkt, zie je dat er echt geen sneeuw ligt.




Dit is onze Kerstboom, uh ballenboom of takkeballen, verzin zelf maar een passend woord hierbij.




Een sneeuwpopje houdt een bordje vast...let it snow...!!

We hebben wel heerlijk genoten van onze houtkachel.




THEE ??

Wij hebben verschillende doosjes en zakjes met thee in de kast staan. Ook vergeten zakjes en dan kijk je toch wel even raar op.




Moet dit thee worden??




Verbaasd keek ik er naar.




Grappig he.




Je ziet al een beetje wat het helemaal gaat worden.




Een bloem, nog even langer laten staat en het smaakte best.

Dit logo had ik nagetekend(zonder de clubnamen) achterop mijn spijkerhesje, omdat het logo steun betekende voor de enige (toen) 2cv club in DDR was en omdat ik het de mooiste karikaturistiesche afbeelding van een 2CV vind.


Voordat ik in het bezit was van enig bewijs om toegelaten te worden tot het gilde van gemotoriseerde weggebruikers, bezat ik reeds een 2CV4 (Eend) die ik aan het verbouwen was op een oprit van de buren.

Op een minder gepaste wijze dan is(was) toegestaan. Maar goed, je bent jong en...
Het resultaat was dit:



Dit is de enige foto die ik zelf bezit van de ombouw, die na 3 maanden ermee gereden te hebben door de politie tijdens een grote controle in Arnhem werd achtergelaten... (Laat maar, is ander verhaal...)

Via de onderdelen die ik overhield kwam ik in aanraking met de Eendenclub aldaar en ben in het Citrofiel wereldje begonnen als:

Hill Billie



Deze sticker is uiterst zeldzaam; We hadden witte en gele, maar de gele zijn in zeer beperkte oplage gemaakt!

Voordat ik in het bezit kwam van het beruchte roze formulier, kwam mijn eerste ervaring met groepen 2cv's hier:




Dit had direct verstrekkende gevolgen, al had ik dat in mijn enthousiasme en jonge jaren(zeg maar gerust: naieviteit) niet door.

"De Billies" was een club van lang leve de lol en werd gepresideerd, nou ja voorgezeten, of eigenlijk was het OPPERHOOFD één zeer charismaties man met "lichte" Hippie invloeden, ofwel: DEN WILLEM aka WILLEMBUILT (ipv Peterbuilt)

Deze club van, tja, voor mij tijdloze(voor ik zover van tijdloos kon spreken op die leeftijd... 17) helden, werd (bijna) mijn 2e huis en waren vollop bezig met het organiseren van een meeting, bijeenkomst, rally die stond te gebeuren in Drimmelen, als één van de voorbereidingen voor de wereldmeeting in Duitsland die later in het jaar zou plaatsvinden.



Het jaar daarop vondt een 2e meeting plaats op dezelfde plek:



Een 3e werd op het laatste moment afgelast, (letterlijk enkele dagen) waarom weet ik niet meer.



Ondertussen had ik begrepen dat ik ook zonder ons opperhoofd mij kon begeven in het Eendenwereldje en ben mijn eigen weg gegaan.

Met diverse clubs, en bestuurlijke functies, Jolanda beter willen leren kennen, omdat zij ook 2CV reed(maar niet in clubverband) en eigen bedrijf begonnen en geeindigd, zijn Willem en ik elkaar uit het oog verloren.

En nu de titel van dit verhaal:

19 december jongstleden is een neef van Jolanda getrouwd met zijn nu eega.
Nu blijkt de vrouw van de neef een dochter te zijn van een zus van Willem en eindig ik als (ok aangetrouwd, maar toch!) familie van ons toen Opperhoofd!

We wisten dat er pakketjes onderweg waren...en daar word ik zo nieuwsgierig van haha. Lang wachten, was niet nodig. Een weekje, da's best snel toch!!
Toen ik met Buddy naar het postkantoor liep, kwam Lex ineens hollend achter ons aan. Gezellig een wandelingetje met ons drieen en dat kwam mooi uit, kon Lex het pakket uit Tilburg mooi dragen op de terugweg haha. Van Nel was er een dikke envelope, met diverse felicitaties en een Duits kaartenspel.
Bedankt namens ons!!!


Iedereen kent de gezegde wel: Als de kat van huis is, dansen de muizen op tafel.

Bij ons op tafel danst er nu iets anders...???




Heel toepasselijk toch, als je onze achternaam weet, begrijp je wel wat we bedoelen.

Klik op de "link" hieronder, en veel kijk plezier!!


dansen op de tafel